ΣΑΜΠΑΛΑ

η χώρα των Σοφών και των Αθανάτων

Κάποιοι την αποκαλούν Shangri-la, κάποιοι την χαρακτηρίζουν σαν «Τον κήπος της Εδέμ» και αν ανατρέξουμε σε γραπτές πηγές ανά τον κόσμο, άπειρες είναι οι ονομασίες που έχουν αποδοθεί σε ένα μυθικό βασίλειο που τοποθετείται γεωγραφικά στα υψίπεδα του Θιβέτ.

Πανάρχαιοι θρύλοι, σχεδόν όλες οι θρησκείες του κόσμου αλλά και Θιβετιανοί καλόγεροι μιλούν για μια περιοχή στη επικράτεια του σημερινού Θιβέτ, που κατά ένα περίεργο τρόπο παραμένει αθέατη και απρόσιτη, ακόμη και στην σημερινή εποχή, παρά την αλματώδη ανάπτυξη της τεχνολογίας και των επικοινωνιών.

Είναι πολλοί αυτοί που ανά τους αιώνες προσπάθησαν να ανακαλύψουν το μυστικό που θρυλείται ότι κρύβει ζηλότυπα η περιοχή αυτή του πλανήτη μας, απέτυχαν όμως παταγωδώς. Λίγοι και εκλεκτοί είναι αυτοί που είχαν την τιμή να γίνουν κοινωνοί αυτού του μυστικού.

Σύμφωνα λοιπόν με τις γραπτές μαρτυρίες, τους μύθους και τους θρύλους της περιοχής και τους εκπροσώπους της εσωτερικής φιλοσοφίας, η Σαμπάλα είναι ο μόνος Αγνός και Άφθαρτος τόπος πάνω στην Γη. Το ταξίδι που οδηγεί σε αυτήν είναι γεμάτο κινδύνους σε όλα τα επίπεδα. Οι επίδοξοι εισβολείς έχουν να αντιμετωπίσουν το ακραίο κλίμα της περιοχής των Ιμαλαΐων, να διασχίσουν ατέλειωτες εκτάσεις καλυμμένες με πάγο, να έρθουν αντιμέτωποι με απόκρημνα βουνά, κατολισθήσεις, θύελλες και άγρια θηρία. Είναι μια ανελέητη ψυχική και σωματική δοκιμασία που προετοιμάζει τον θνητό για το πέρασμα από το βέβηλο στο Ιερό, από το ανθρώπινο στο Θείο. Αυτή που κατάφεραν να διαπεράσουν το αδιόρατο τείχος που χωρίζει τον κόσμο της Σαμπάλα από την υπόλοιπο κόσμο είχαν τεράστια υπομονή, θέληση, γνώση και ακεραιότητα χαρακτήρα.

Ο Πυθαρόγας λέγεται ότι ήταν ένας από τους αρχαίους Μύστες που θήτευσε για κάποιο χρονικό διάστημα δίπλα στους Σοφούς της Σαμπάλα, πριν να επιστρέψει στον έξω κόσμο και φωτίσει την ανθρωπότητα με την σοφία του. Μια ακόμη προσωπικότητα του αρχαίου κόσμου που ήρθε σε επαφή με τους Σοφούς, ήταν ο μεγάλος φιλόσοφος της Ελληνιστικής περιόδου, ο Απολλώνιος ο Τυανεύς. Αναφορά στην παραμονή του Απολλώνιου στην Σαμπάλα γίνεται στην βιογραφία του που συνέταξε ο Φλάβιος Φιλόστρατος έναν αιώνα αργότερα

Από εκεί που αντλούμε όμως τα περισσότερα στοιχεία είναι από τα απομνημονεύματα του γέροντα Σέργιου, ενός Σλάβου μοναχού του Αγίου Όρους, ο οποίος κατά τον 11 ο αιώνα, και με χρηματοδότηση του Βλαδίμηρου του Μέγα της Ρωσίας, ξεκίνησε ένα εξερευνητικό ταξίδι στα βάθη της Κεντρικής Ασίας. Μετά από απίστευτες κακουχίες και έχοντας χάσει σταδιακά όλα τα μέλη της αποστολής του, οδηγείται από Θιβετιανούς μοναχούς σε μια περιοχή όπου και εγκαταλείπεται. Μη μπορώντας να κάνει οτιδήποτε άλλο, συνεχίζει μόνος του στην ξένη και αφιλόξενη γη, ώσπου τον πλησιάζουν κάποιοι άγνωστοι που μιλούσαν μια ακατάληπτη γλώσσα, που κατά έναν περίεργο τρόπο καταλάβαινε, και τον οδηγούν σε ένα χωριό. Αργότερα οδηγήθηκε σε μια μυστική τοποθεσία, όπου και μυήθηκε σε κάθε μορφής σοφία, πριν επιστρέψει πολλά χρόνια αργότερα στον έξω κόσμο. Από τον μοναχό Σέργιο μαθαίνουμε ότι μόνο επτά ενάρετοι επιτρέπεται να επισκεφτούν την Σαμπάλα κάθε αιώνα, και από αυτούς οι έξι επιστρέφουν στον έξω κόσμο για να φωτίσουν με την νεοαποκτηθείσα σοφία τους την ανθρωπότητα. Μόνο όμως ένα μικρό τμήμα της φώτισης τους πρέπει να μεταλαμπαδευτεί στον έξω κόσμο, γιατί μια άκαιρη αποκάλυψη μπορεί να βλάψει περισσότερο από το να ωφελήσει. Ο έβδομος παραμένει στην μυστική πολιτεία και ενσωματώνεται στην κοινότητα των Αθανάτων.

Η εσωτερικοί φιλόσοφοι και οι Σουφιστές τοποθετούν την Σαμπάλα σε μια παραδεισένια κοιλάδα, όπου ζουν οι Σοφοί Μύστες από την αυγή της παρουσίας του ανθρώπου επάνω στον πλανήτη. Ο κόσμος τους λέγεται ότι είναι φτιαγμένος από αόρατη ύλη, ένα νησί σε μια θάλασσα από νέκταρ! Ένα αόρατο βουνό στην μέση της κοιλάδας αυτής, που του αποδίδεται η ονομασία Μερού, τρυπάει την σκέπη του ουρανού και στρατοί από αιθέρια όντα φυλάσσουν τις πύλες της από τους μιαρούς. Η αρμονία και η αγνότητα κυριαρχεί στον κόσμο τους και η ευτέλεια, η ανηθικότητα και η κακία απουσιάζουν παντελώς. Κατέχουν υπερφυσικές γνώσεις και δυνάμεις, απολαμβάνουν την αιώνια ζωή και είναι κάτοχοι τεχνολογίας πολύ ανώτερης από αυτήν που κατέχει ο άνθρωπος σήμερα. Η κοινωνία τους είναι οργανωμένη σε αδελφότητες με ιεραρχική δομή, σχηματίζοντας μια τεράστια μαντάλα.

Όσοι ζουν στην εσωτερική ζώνη της Σαμπάλα αποτελούν και την ενεργειακή πηγή της, ενώ οι εσώτεροι Δάσκαλοι είναι απελευθερωμένοι από τα δεσμά της ύλης και κινούνται σε ενεργειακά πεδία πέρα από κάθε φαντασία μας. Είναι οι αποδέκτες μια ανώτερης ενέργειας που την δέχονται από υψηλότερα επίπεδα και την μετουσιώνουν σε πιο συμβατή για την ανθρώπινη ύπαρξη, διοχετεύοντας την στον κόσμο. Στην Σαμπάλα διαφυλάττεται η αρχέγονη και παγκόσμια γνώση στην πιο αγνή της μορφή, από την οποία πηγάζουν όλες οι θρησκείες της γης.  Οι μεγάλοι Δάσκαλοι παρακολουθούν την εξέλιξη της ανθρωπότητας πάνω στην γη, προβλέπουν την πορεία της και παρεμβαίνουν για να προάγουν το γενικό καλό μέσα από την συνειδησιακή εξύψωση. Ο απώτερος σκοπός τους είναι να επαναφέρουν σταδιακά και μέσα από την εξελικτική διαδικασία όλα τα πλάσματα στην αρχική τους τελειότητα και να σηματοδοτηθεί η απαρχή μια αιώνιας χρυσής εποχής. Η διαδικασία είναι επίπονη και μακροχρόνια, αλλά μέσα από κύκλους καταστροφής και αναγέννησης των κόσμων, η ανθρωπότητα ακολουθεί το σπειροειδές ανοδικό μονόπατη της φώτισης.

Η δραστηριότητα της Σαμπάλα εναρμονίζεται απόλυτα με το ενεργειακό ρεύμα του όρους Μερού, του Άξονα του Κόσμου, το οποίο διέπεται από τους ρυθμούς αναπνοής του σύμπαντος.  Οι ρυθμικοί παλμοί της συμπαντικής ενέργειας εμφυσούν την ζωή στην γη και δημιουργούν τους εξελικτικούς κύκλους. Αυτούς τους εξελικτικούς κύκλους ακολουθεί και η Σαμπάλα, που εκδηλώνονται περιοδικά σε αργούς κύκλους διαφύλαξης  ή διανομής της γνώσης μέσα από τους Μύστες, οι οποίοι είναι κοινωνοί των Ιερών Μυστικών της. Σε εποχές δεισιδαιμονίας προκαλείται ώθηση των επιστημών, σε περιόδους υλισμού, προάγονται οι θρησκείες, ώστε να επέλθει ισορροπία και να βοηθηθεί ο άνθρωπος να ανέβει σε ένα νέο εξελικτικό κύκλο. Μάλιστα ένα τέτοιο κύμα αναζωογονητικής ενέργειας θεωρείται ότι κατακλύζει τον πλανήτη μας σήμερα, ώστε να πλησιάσουμε ένα ακόμη βήμα προς την πηγή του Αιώνιου Φωτός και να αφήσουμε πίσω μας μια περίοδο άκρατου υλισμού.

Ανά τακτά χρονικά διαστήματα κατά την διάρκεια της ανθρώπινης ιστορίας, το όρος Μερού λούζεται από αστρική ακτινοβολία και ο πλανήτης μας δέχεται μια νέα ζωογόνο πνοή . Μέσα από την διαδικασία αυτή ενεργοποιείται το δίκτυο των τσάκρα της γης, προκαλώντας κύματα καθαρμού και αναγέννησης. Πρόκειται για τους μεγάλους εξελικτικούς κύκλους όπου το Σύμπαν οδηγείται σε ένα αποκαλυπτικό τέλος. Η Σαμπάλα, απρόσβλητη από τις δυνάμεις καταστροφής, αποτελεί την Κιβωτό του Νώε που εμφυσάει νέα δημιουργική ενέργεια στον κόσμο και σηματοδοτεί την έναρξη ενός ακόμη εξελικτικού κύκλου στην ανθρώπινη πορεία.  Από τους κόλπους της προέρχονται οι Δάσκαλοι που κάθε φορά οδηγούν στην δημιουργία ενός νέου πολιτικού, πολιτιστικού, θρησκευτικού και κοινωνικού μοντέλου και εμφυσούν στην ανθρωπότητα αξίες κάθε φορά και ανώτερου επιπέδου.

Υπό την έννοια αυτή, η  Σαμπάλα αποτελεί τον αγωγό, μέσα από τον οποίο η Χάρης και η Δύναμη του Ουρανού και των Πνευματικών Δυνάμεων διαχέεται στην ανθρωπότητα με όχημα τα εκάστοτε φιλοσοφικά συστήματα ή θρησκευτικά δόγματα, με πυξίδα πάντοτε την φώτιση των ανθρώπων.

Η σπειροειδής ανέλιξη της ανθρωπότητας θα φέρει και νέες χρυσές εποχές που θα τις διαδεχθούν και άλλες σκοτεινές περίοδοι, ώσπου οι άνθρωποι να καταφέρουν μέσα από την συνεχή και επίπονη πορεία προς το Φως να πλησιάσουν και τελικά να φτάσουν στο ονειρικό επίπεδο της μυθικής Σαμπάλα! Είναι η στιγμή που η γαλήνη και το Αιώνιο Φως θα διαχυθεί στην ανθρωπότητα και η γη θα μετατραπεί σε Ουτοπία…    

Φοίβος Χρυσοσπάθης

Μοιραστείτε το με...